Grade 4 ESL (Mrs Mavrokefalou)

Revise the words from the previous homework and also:
Ø Write sentences with the rest of the works
Ø Make up a story using these words; use the SIMPLE Past and the PAST CONTINUOUS
Ø Draw a picture about your story

Grade 4 EFL

Grade 4 EFL
Multi CD-ROM Team Up 1- Lesson 2, Grammar 1 and 2

Grade 4 EFL Team Up Revision

Name: _______________________ Date: ____________________

Team up! 1 – Revision Exercises

A. Fill in: my / your / his / her / its / our / their

1. Look at me. _ My __ hair is brown.
2. Look at the pig. _____ tail is short.
3. Ann and Sophia are sisters. ______ family is big.
4. Here is John. ______ jacket is blue.
5. Hi! I’m Faye. What’s ______ name?
6. Judy is a girl. _____ umbrella is green.
7. We are brothers. ______ mum is Mrs Black.

B. Circle the correct answer.

1. She / Her is short. She / Her mum is tall.
2. His / He is fat. His / He brother is thin.
3. I / My am from Britain. I / My name is Jane.
4. Their / They are brothers. Their / They cat is black and white.
5. We / Our dog is dirty. We / Our are clean.
6. Look! It / Its is a giraffe. It / Its legs are thin.

C. Complete with the correct form of the verb be.

1. A: _____Are__________ your uncle and aunt from Australia?

B: Yes, they____________.
A: ____________________your uncle a teacher?
B: No, he_______________ .
2. A: Excuse me. _________________ you Fiona Rice?
B: No, I ___________________. I __________________ her sister.
Fiona_______________ at school.

Ελληνικά 6ης Δημοτικού

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΨΥΧΙΚΟΥ

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ


Κάντζα, 19 Νοεμβρίου 2009



ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 6ης

Το Δωμάτιο που Ταξιδεύει
(απόσπασμα)

Εκείνο το πρωί είχε συννεφιά και κρύο. Ο Μάνος είχε φύγει από νωρίς με το σχολικό αυτοκίνητο στον παιδικό σταθμό κι η μαμά είχε επισκέψεις. Καθόταν μαζί τους στο σαλόνι κι όλο κάτι ψιθύριζαν με μεγάλη σοβαρότητα. Μάλλον συζητούσαν για κάποια γιορτή που ανέλαβαν να διοργανώσουν τα Χριστούγεννα στις αίθουσες του Ωδείου της πόλης. Η Δανάη καθόταν στο παιδικό δωμάτιο, έντυνε κι έγδυνε τις κούκλες της, όμως το μυαλό της έτρεχε αλλού. Σήμερα δεν την άφησαν να πάει στο σχολείο γιατί ήταν συναχωμένη και κυκλοφορούσε επιδημία γρίπης στην πόλη. Ήταν μεγάλη ευκαιρία τώρα να γλιστρήσει κάτω απ’ τη σκάλα και να φτάσει στο υπόγειο.
Βγήκε έξω απ’ το παιδικό δωμάτιο, στο χολ. Το ρολόι του τοίχου χτυπούσε δέκα και μισή κι οι συζητήσεις απ’ το σαλόνι ακούγονταν φουντωμένες. Η πόρτα τους ήταν μισόκλειστη. Η Δανάη άρχισε να κατεβαίνει καρδιοχτυπώντας. Όσο κατέβαινε την ατέλειωτη σκάλα τόσο ένιωθε να απομακρύνεται από τον κίνδυνο των μεγάλων και να πλησιάζει στον κίνδυνο του μυστήριου υπογείου. Όμως αυτόν, το δεύτερο κίνδυνο τον προτιμούσε, τη μάγευε, ήταν ένας κίνδυνος καταδικός της. Ο κίνδυνος που μόνη της είχε διαλέξει.
Η μεγάλη σκάλα κατέληγε στο κάτω χολ της εισόδου του σπιτιού τους. Φτάνοντας στην εξώπορτα, αριστερά, ο χώρος έκανε μιαν εσοχή απ’ όπου άρχιζε να κατεβαίνει μια μικρότερη, ξύλινη σκαλίτσα που οδηγούσε στη σκοτεινή πόρτα του υπογείου. Το ξύλο αυτής, της δεύτερης σκαλίτσας ήταν πιο παλιό και ταλαιπωρημένο απ’ το ξύλο της κεντρικής μεγάλης σκάλας. Έμοιαζε σκονισμένο από μια σκόνη που δε σκουπίζεται πια, μια κι είναι σκόνη του χρόνου, σκόνη που έχει ποτίσει τα σκαλιά και τους έχει μεταμορφώσει την υφή και το χρώμα. Με την καρδιά της έτοιμη να σπάσει από τον τρόμο αλλά κι από μια καινούρια, αλλόκοτη χαρά, η Δανάη άρχισε να κατεβαίνει τη δεύτερη αυτή σκάλα. Ξαφνικά σκέφτηκε κάτι που θα έπρεπε ήδη να έχει υπολογίσει. Σκέφτηκε πως η σκοτεινή πόρτα του υπογείου, μάλλον θα ήταν κλειδωμένη μ’ ένα κλειδί που εκείνη ποτέ της δεν είχε δει και δεν ήξερε πού βρίσκεται. Σε μια τέτοια περίπτωση όλη η σημερινή αγωνία της, οι προσπάθειες και η προφύλαξή της πήγαιναν χαμένες. Δε γινόταν τίποτα.
Συνέχισε να κατεβαίνει και να κατεβαίνει τα σκονισμένα σκαλιά που της φαίνονταν αναρίθμητα. Πού πήγαινε η Δανάη; Στο βάθος του κόσμου; Θυμήθηκε τον μπαμπά να λέει πως αυτό το υπόγειο είναι «ατέλειωτο». Άρχιζε κιόλας να καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό. Κι αν όχι να το καταλαβαίνει, να το αισθάνεται.
Κάποτε, έδωσε ο Θεός κι έφτασε μπροστά στην κλειστή πόρτα. Όλα εδώ κάτω ήταν τυλιγμένα σε υγρασία και σκιές και με κόπο ξεχώριζε το ξεχαρβαλωμένο πόμολο. Άπλωσε το χέρι σίγουρη σχεδόν πως η πόρτα, κλειδωμένη, θα της αντιστεκόταν. Γύρισε το χερούλι που το ένιωσε χαλαρό σα να του έλειπαν οι περισσότερες βίδες. Πίεσε κι άλλο. Όταν ένιωσε πως έφτασε στο τέρμα, έσπρωξε την πόρτα. Όχι, δεν ήταν κλειδωμένη!
Αντίθετα απ’ ό,τι περίμενε, η πόρτα ανοίγοντας δεν την οδηγούσε στο σκοτάδι. Κάποιο αχνό, γκρίζο φως από τα δεξιά έφεγγε απαλό κι έδινε σημάδια στο χώρο. Ήταν άδεια εδώ. Τόσο άδεια που καταλάβαινε πως ο ελάχιστος κρότος, το πιο ανεπαίσθητο σούρσιμο, θα πολλαπλασιαζόταν και θα ακουγόταν τρομερό. Όσο τα μάτια της συνηθίζοντας στο σκοτάδι καθάριζαν και ξεχώριζαν καλύτερα, είδε πως μπροστά της σχηματιζόταν μια πόρτα στο μαύρο τοίχο και πίσω από την πόρτα υπήρχε ένα δωμάτιο κατά πολύ φωτεινότερο.
Το δεύτερο αυτό δωμάτιο του υπογείου έδειχνε αίθουσα τεράστια και τόσο ευρύχωρη που δεν μπορούσε να δει το τέλος της, πόσο μάλλον τώρα που, ξαφνικά, ένας λευκός, απαλός καπνός άρχισε να σηκώνεται και να γεμίζει γύρω γύρω το χώρο με γλυκά σύννεφα σαν εκείνα, κι ακόμα ωραιότερα από εκείνα, που κάποτε είχε δει απ’ το παράθυρο του αεροπλάνου στο ταξίδι της στην Αθήνα και στη θεία Μάγια.
Ένιωθε ωραία και ήρεμα, σίγουρη πως τίποτα κακό δεν ήταν να φοβάται εδώ κάτω. Αντίθετα, πουθενά αλλού δε θυμάται να είχε νιώσει πιο όμορφα. Ομορφότερα κι απ’ όσο στα ζαχαροπλαστεία κι ας ακούγεται για υπερβολή.

Μάρω Βαμβουνάκη, Το Δωμάτιο που Ταξιδεύει,
εκδ. Φιλιππότη, Αθήνα, 1992 (διασκευή)



1. Να υπογραμμίσεις το σωστό:
· Η Δανάη έμεινε στο σπίτι, γιατί
α) ο Μάνος έφυγε νωρίς με το σχολικό λεωφορείο.
β) η μαμά είχε επισκέψεις.
γ) ήταν συναχωμένη.

· Η Δανάη άρχισε να κατεβαίνει καρδιοχτυπώντας, γιατί
α) η σκάλα ήταν πολύ μεγάλη.
β) δεν ήθελε να την ανακαλύψουν οι μεγάλοι .
γ) το ρολόι του τοίχου χτυπούσε δέκα και μισή.

· Στο σπίτι υπήρχαν
α) δυο σκάλες.
β) μια σκάλα.
γ) τρεις σκάλες.

· Πίσω από την κλειστή πόρτα του υπογείου υπήρχε
α) ένα σκοτεινό δωμάτιο.
β) ένα ευρύχωρο δωμάτιο.
γ) ένα άδειο δωμάτιο.

· Η Δανάη δε φοβόταν πια, γιατί
α) το δεύτερο δωμάτιο του υπογείου έδειχνε αίθουσα τεράστια.
β) αυτό που συνέβη της θύμισε το ταξίδι της με το αεροπλάνο στην Αθήνα.
γ) το δωμάτιο έμοιαζε με ζαχαροπλαστείο.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφέρεις την παρακάτω περίοδο λόγου στους παρελθοντικούς χρόνους: «Γλιστρά κάτω από τη σκάλα και φτάνει στο υπόγειο».
___________________________________________________________________

___________________________________________________________________

__________________________________________________________________

___________________________________________________________________

___________________________________________________________________

___________________________________________________________________

___________________________________________________________________

2. Να γράψεις μια ελλειπτική πρόταση που υπάρχει στην 4η παράγραφο:

___________________________________________________________________

__________________________________________________________________

3. Στο Δωμάτιο που Ταξιδεύει «έχουν κρυφτεί» λέξεις και φράσεις που μιλάνε για τον τόπο. Να τις αναζητήσεις στην 4η, 5η και 6η παράγραφο και να γράψεις τέσσερις απ’ αυτές στη στήλη που ταιριάζουν:

4. Στη φράση «Το παιδικό δωμάτιο της Δανάης βρισκόταν στο δεύτερο όροφο.» να υπογραμμίσεις το τακτικό αριθμητικό και να το μετατρέψεις σε:

Απόλυτο: ____________________ Πολλαπλασιαστικό: _______________________

Αναλογικό: __________________ Περιληπτικό: ____________________________


5. Να συμπληρώσεις κάθε πρόταση, με τη λέξη της παρένθεσης, στη σωστή πτώση και στο σωστό αριθμό:

α. Τα παιδιά πέρασαν διαδοχικά τρεις (είσοδος) ___________________ του Αρχαιολογικού Μουσείου.
β. Τα μήκη (η περίμετρος) ___________________ στα επίπεδα σχήματα είναι κλειστές γραμμές.
γ. Πρέπει να παίρνουμε τις (απόδειξη) ___________________ για τα προϊόντα που αγοράζουμε.
δ. Περπατάμε προσεκτικά στους δρόμους των μεγάλων (πόλη) ___________________.
ε. Οι άνθρωποι κρίνονται από τις (αντίδραση) ___________________ τους.


6. Στις παρακάτω ομάδες συνώνυμων λέξεων διαγράφω τη λέξη που δεν έχει σχέση με τις υπόλοιπες:

τεμπέλης – νωθρός – δειλός – ανεπρόκοπος – ακαμάτης
αξίωμα – λειτούργημα – τίτλος – θέση – θάρρος
άνετος – άβολος – ξεκούραστος – ευρύχωρος – αναπαυτικός
γόνιμος – απαιτητικός – καρποφόρος – παραγωγικός – εύφορος
ατολμία – δειλία – ανανδρία – αταξία – φοβία

7. Συνδέω τις προτάσεις της Α΄ στήλης με τις αντίστοιχες ερμηνείες τους:
Πέρα βρέχει.

Μαθηματικά 5ης Δημοτικού

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΨΥΧΙΚΟΥ

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ


Κάντζα, 19 Νοεμβρίου 2009



ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ 5ης

ΑΣΚΗΣΕΙΣ


1. Συγκρίνω
5,04 5,1
7,16 7,106
14,50 14,5
0,011 0,009
59,04 95,04


2. Βάζω υποδιαστολή στους παρακάτω αριθμούς, ώστε το ψηφίο 5 να δηλώνει εκατοστά σ’ όλους τους δεκαδικούς που θα προκύψουν.

135 74053 45 54 5


3. Γράφω έναν αριθμό μικρότερο για τους παρακάτω δεκαδικούς:
κατά ένα δέκατο κατά ένα εκατοστό
______ < 2 ______ < 1
______ < 1,01 ______ < 0,3



4. Βάζω στο τετράγωνο Σ για κάθε σωστό ή Λ για κάθε λάθος.
Μεταφέρω την υποδιαστολή ενός δεκαδικού αριθμού μια θέση προς τα δεξιά, η αξία του μεγαλώνει δέκα φορές.

Στα δεξιά ενός δεκαδικού αριθμού βάζω ένα μηδενικό, η αξία του μεγαλώνει δέκα φορές.
Το πρώτο ψηφίο δεξιά της υποδιαστολής φανερώνει εκατοστά.
2 δέκατα = 20 εκατοστά
6,0 = 6

5. Γράφω με αριθμητικά ψηφία τους παρακάτω αριθμούς:
8 και 3 εκατοστά ________________________________________
32 και 18 χιλιοστά ________________________________________
1 και 1 χιλιοστό ________________________________________
35 δέκατα ________________________________________


ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

1. Σε μια θεατρική παράσταση κόπηκαν 500 εισιτήρια απ’ τα οποία 85 ήταν δωρεάν προσκλήσεις. Εισπράχθηκαν συνολικά 10.375€. Πόσα ευρώ κόστιζε το κάθε εισιτήριο;

Λύση







Απάντηση: _______________________________________________________________________




2. Ένας μανάβης πούλησε την α΄ μέρα 103,2 κιλά πατάτες. Τη β΄ ημέρα πούλησε 9,5 κιλά περισσότερα από την α΄ και 17,8 λιγότερα από τη γ΄ ημέρα.
Πόσα κιλά πατάτες πούλησε και τις τρεις ημέρες;

Λύση







Απάντηση: _______________________________________________________________________

Ελληνικά 5ης Δημοτικού

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΨΥΧΙΚΟΥ

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ


Κάντζα, 19 Νοεμβρίου 2009



ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 5ης


ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ

Δύο σπουργίτια ανταμώνουν σε μια βεράντα και ψάχνοντας στο κατάξερο μωσαϊκό να βρουν κάτι να φάνε, κουβεντιάζουν:
- Τι γίνεται, φίλε, βρήκες τίποτα;
Τίποτα! Άλλοτε κάθε πρωί όλο και κάτι έβρισκα! Φαίνεται ότι τα βράδια τρώγανε στη βεράντα και πέφτανε ψίχουλα, κανένα κεράσι, κανένα μακαρόνι … Τώρα θα τρώνε κι αυτοί κάθε βράδυ έξω και δε βρίσκεις έλεος!…
- Έχει τουλάχιστον πουθενά νεράκι, να πιει κανείς;
- Να, ορίστε, τα πιάτα, που είναι μέσα οι γλάστρες, είναι γεμάτα νερό, ποτίσανε, αλλά νερό είν’ αυτό; Βρωμάει και πικρίζει! Ρίξανε λίπασμα στις γλάστρες οι κύριοι, για να φουντώσουν οι πρασινάδες και σκασίλα τους αν μας αφήσουνε χωρίς πόσιμο νερό.
- Λοιπόν, φίλε, ξέρεις τι έχω προσέξει; Ότι όσο οι άνθρωποι φτιάχνουν τη ζωή τους, χαλάν τη δική μας!
- Τώρα το κατάλαβες;
- Ναι, αλλά πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Τσιμεντοποίησαν όλο τον τόπο, κόβουν τα δέντρα, κήπους δεν κάνουνε, εμείς πού διάβολο θα ζήσουμε; Δικός τους είναι ο κόσμος και τον κάνουν ό,τι θένε κι όπως θένε;
- Το δίκαιο του ισχυρότερου!
- Δεν είναι δίκαιο αυτό, αυτό είναι άδικο. Φίλε, αντιμετωπίζουμε πρόβλημα γενοκτονίας, δεν πρόκειται να μείνει σπουργίτης ούτε για δείγμα και να μου το θυμηθείς! Το φαΐ σπανίζει, το νερό το ίδιο κι αν το βρεις, θα ‘ναι με φάρμακα μέσα, όπως αυτό εδώ πέρα ή σε λακκούβα δρόμου και θα μυρίζει βενζίνα και λάδια αυτοκινήτου! Ξέρεις πόσον καιρό έχω να δω ένα νόστιμο σκουλήκι, μια κάμπια; Μήνες! Προχθές στο Άλσος φάνηκε ένα σκουλήκι, και πέσαμε πάνω εκατό πειναλέοι! Μάλιστα! Και να σκεφτείς ότι άλλοτε ήταν γεμάτος ο τόπος!
- Ναι, αλλά, βλέπεις άλλοτε υπήρχαν αυλές, πολλές αυλές, υπήρχε χώμα, η γη δεν ήταν όλη σκεπασμένη με άσφαλτο και τσιμέντο! Επιπλέον δεν υπήρχε η μόλυνση! Τώρα με τ’ απορρυπαντικά τους και τα συνθετικά τους και τα χημικά τους το χώμα είναι ψόφιο, δε γεννά ζούδια, μαμούδια, όπως πριν…
- Άρα συμφωνείς μαζί μου, ότι τα πουλιά σ’ αυτή την πόλη είμαστε καταδικασμένα…;
- Αν συμφωνώ, λέει; Υπερσυμφωνώ!
- Και δεν είναι μόνο η έλλειψη του νερού και του φαγιού! Είναι και η έλλειψη στέγης! Θυμάσαι τι φωλιές φτιάχναμε στα κεραμίδια των σπιτιών; Τι άνεση, τι νοικοκυροσύνη! Τώρα πού να φωλιάσεις; Εάν σου πω ότι στο δέντρο, που είναι εδώ πιο κάτω, στην αυλή του σχολείου, μαζευόμαστε χίλια άτομα κάθε νύχτα, θα το πιστέψεις; Ο ένας απάνω στον άλλο δηλαδή! Και ύπνος είν’ αυτό ή μαρτύριο, να γαντζώνεσαι σ’ ένα κλαδί και με βροχή, με παγωνιά, με αέρα να προσπαθείς να κοιμηθείς μια στάλα, γιατί πρέπει να κοιμηθείς. Εσύ πού μένεις;
- Κι εγώ σε δέντρο μένω, αλλά μακριά από δω! Όμως κι εκεί το ίδιο χάλι έχουμε, συνωστισμοί, φασαρία μαλλιοτράβηγμα…
- Αυτό λοιπόν εγώ δεν μπορώ να το χωνέψω, το ότι αυτοί οι φονιάδες οι άνθρωποι μάς έχουν καταδικάσει με το έτσι θέλω… Μπετόν, ξεραΐλα, μόλυνση, καυσαέρια… Αυτό πού το πας, για ν’ αναπνεύσεις λίγο καθαρό αέρα, πρέπει να πετάξεις στα ουράνια…! Αν μπορούσα να πιάσω έναν και να του πω «για στάσου, βρε άνθρωπε, αναλογίστηκες ποτέ σου ότι πρέπει να ζήσουμε κι εμείς οι άλλοι; Ποιος σου είπε ότι ο κόσμος είναι κατάδικός σου και δεν έχεις να δώσεις λογαριασμό σε κανένα»;
- Νομίζω πως θα ‘χανες τα λόγια σου, η δικαιοσύνη τους δεν πάει τόσο μακρυά…
- Δίκιο έχεις, όμως δεν είναι πια ζωή αυτή…
- Δε μου λες, σκέφτηκες ποτέ να τρυπώσεις σε κανένα κλουβί; Φαΐ εξασφαλισμένο, νεράκι, χορταράκι απ’ το μανάβη, στέγη ασφαλής! Είναι σκλαβιά, βέβαια, αλλά μήπως είναι ο σύγχρονος τρόπος ζωής;
- Σε κλουβί εγώ; Ε, όχι! Δε φτάνει που οι άνθρωποι μου στερήσανε φωλιά, οικογένεια, φαΐ, νερό,, να στερηθώ και την ελευθερία μου, για να τους χαρίσω τη σκλαβιά μου;
Φτερούγισε κι έφυγε με την απόφαση να ζήσει ελεύθερο ακόμα, όσο αντέξει…

1. Διαβάζω προσεκτικά κάθε ερώτηση και υπογραμμίζω τη σωστή απάντηση (που είναι μία κάθε φορά).

Άλλοτε τα σπουργίτια έβρισκαν κάτι για να φάνε στη βεράντα εκείνο το πρωί όμως δε βρήκαν τίποτα. Τι εξήγηση έδωσαν γι’ αυτό;

α) Δε βρήκαν τίποτα, γιατί πιο πριν είχαν περάσει άλλα σπουργίτια.
β) Δε βρήκαν τίποτα, γιατί εκείνες τις μέρες οι νοικοκυραίοι έλειπαν.
γ) Δε βρήκαν τίποτα, γιατί η βεράντα εκείνο το πρωί ήταν σκουπισμένη.
δ) Δε βρήκαν τίποτα, γιατί τα βράδια οι νοικοκυραίοι έτρωγαν σε ταβέρνες.

Γιατί τα σπουργίτια έμεναν τις νύχτες στα δέντρα;
α) Γιατί ήταν καλοκαίρι και στη φωλιά τους έκανε πολλή ζέστη.
β) Γιατί προτιμούσαν να μένουν παρέα με πολλά άλλα πουλιά.
γ) Γιατί φοβούνταν μήπως ανέβει κανείς στα κεραμίδια και τα πιάσει.
δ) Γιατί δεν υπήρχαν πια σπίτια με κεραμίδια για να φωλιάσουν.

Τι μας θυμίζει το δέντρο του σχολείου τη νύχτα, έτσι όπως το περιγράφουν τα σπουργίτια;
α) Τη ζωή στο καταπράσινο δάσος.
β) Τα γυμνά δέντρα το φθινόπωρο.
γ) Ένα όμορφο, άνετο σπιτάκι.
δ) Τη ζωή σε μια πολυκατοικία.

2. Διαβάζω προσεχτικά την ερώτηση κι απαντώ με δικά μου λόγια:
Τι θα έλεγε το σπουργίτι σ’ έναν άνθρωπο, αν μπορούσε να του μιλήσει.
_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

Μαθηματικά 4ης Δημοτικού

Μαθηματικά – 4η τάξη 19-11-2009


1. Συμπλήρωσε με τον κατάλληλο αριθμό, για να είναι ορθές οι ισότητες:

2. Γράψε έναν τετραψήφιο αριθμό:
- μεταξύ του 1.350 και του 1.500 → ______
- μεταξύ του 4.880 και του 4.920 → ______
- μικρότερο του 6.740 και μεγαλύτερο του 5.610 → ______
- με το ψηφίο των εκατοντάδων διπλάσιο από το ψηφίο των μονάδων → ______

3. Αύξησε τους αριθμούς Μείωσε τους αριθμούς κατά
κατά δύο δεκάδες: δύο εκατοντάδες:
2.110 → ______ 3.300 → ______
5.185 → ______ 4.707 → ______
8.774 → ______ 1.099 → ______

4. Γράψε τον αριθμό που έχει:

- 17 εκατοντάδες, 8 δεκάδες, 0 μονάδες : ________

- 6 χιλιάδες, 4 εκατοντάδες, 6 δεκάδες και 2 μονάδες : ________

5. Στην τραπεζαρία του σχολείου μας υπάρχουν 36 τραπέζια. Στα 25 από αυτά κάθονται 7 παιδιά στο καθένα. Στα υπόλοιπα κάθονται από 12 παιδιά σε καθένα. Πόσα είναι τα παιδιά που τρώνε την ώρα της τραπεζαρίας;
Λύση









Απάντηση: _____________________________________________________________

Όνομα: ………………………………………………………………………………. Τάξη:4___